O fantástico na Galiza

Este foi o texto preparado pelo Manuel Lourenzo González para o Fórum Fantástico 2018 acerca do fantástico na Galiza.

0. Introdución

Galiza é un país con lingua propia e historia diferenciada, mais para atopar os derradeiros trazos de soberanía política e monolingüismo hai que remontarse aos reinos da Alta Idade Media, no curso das loitas contra os mouros, e ás flutuacións dinásticas que se produciron aló polos séculos XIII e XIV. A partir do XV, Galiza xa é un reino integrado na coroa de Castela, e esa situación mantense, evolucionada e modernizada, até hoxe so o nome de Estado español.

O primeiro que deben ter presente as persoas que desexen achegarse á literatura galega en xeral é a situación da lingua galega e de Galiza na súa supeditación política ao Estado español e ao castelán como lingua dominante.

Galiza é un país con lingua propia e historia diferenciada, mais para atopar os derradeiros trazos de soberanía política e monolingüismo hai que remontarse aos reinos da Alta Idade Media, aló polos séculos XIII e XIV. A partir do XV, Galiza xa é un reino integrado na coroa de Castela, e esa situación mantense, evolucionada e modernizada, até hoxe so o nome de Estado español.

Iso marcou a evolución dos usos lingüísticos, co galego en retroceso lento até o XVIII-XIX, e desde aí veloz ao ritmo do avance da industrialización, o crecemento urbano, o liberalismo e a centralización estatal. A literatura en galego, que tivo o seu momento de gloria como lingua de prestixio no tempo das cantigas galaico-portuguesas, pasou por unha longa fase de case desaparición, os chamados Séculos Escuros, até que no XIX reaparece dentro dun movemento de reconstrución da identidade fronte á centralización que se chamou Rexurdimento. Desde aquela até hoxe foi progresando lentamente, pasando por treitos de distinto signo (os anos do franquismo resultaron ser unha nova etapa “escura”), podendo dicir que no momento actual, en particular desde que Galiza se converte en Comunidade Autónoma con rango de “histórica”, a oficialización do idioma (máis ben cooficialización co castelán), a entrada do galego no ensino, a aparición de medios de comunicación en galego e outros factores relevantes, a nosa literatura, á par da nosa lingua, pasan a unha situación de relativo prestixio e desenvolvemento.

Non significa isto en absoluto que se acadase a normalidade, en comparación con calquera outra literatura, por exemplo a portuguesa. Galiza segue formando parte (en moitos sentidos insignificante) dun Estado multinacional, e a nosa lingua segue a loitar, en condicións de extrema inferioridade, contra a supremacía da lingua da metrópole, o castelán. Daquela, pódense entender as condicións nas que se desenvolve a nosa literatura, en situación de precariedade e tendo que gañar cada día o dereito a existir. Por riba, cos poderes políticos do país xogando á contra, polo menos no momento actual.

1. Percorrido histórico

Sentadas estas bases para un correcto entendemento da situación, podemos centrarnos agora no tema concreto que dá título a esta ponencia, “o fantástico na Galiza”.

Farémolo primeiro seguindo un percorrido histórico coas producións máis salientábeis en literatura do xénero, e deténdonos posteriormente nunha análise da situación actual.

Para facérmonos unha idea desde a perspectiva histórica, da miña parte artellaría o seguinte esquema:

— Literatura de tradición oral, tamén chamada popular ou folclórica (as denominacións sempre son discutíbeis), un ámbito moi rico aínda que tendente á desaparición, como todo signo de xenuinidade dentro da trituradora globalizadora que nos anega. Relatos de diverso tipo, xeralmente en prosa mais tamén en verso, que proveñen das formas de vida peculiares do noso país nalgún caso influídas pola mestizaxe da veciñanza, especialmente con Portugal. Relatos protagonizados por personaxes como mouras (as “fadas” galegas e portuguesas), trasnos, xacias, sereas, meigas, lobishomes, santos, nubeiros, sacamanteigas, compañas ou estadeas, serpes, corvos, cabalos do vento, pedras, fontes, ríos, montes, árbores, covas… Todo un abano de presenzas máxicas que compartían vidas e obras cos simples humanos en difuso equilibrio.

— Literatura culta, quérese dicir de autor/a coñecido.

A literatura galega moderna pódese dicir que nace a mediados do século XIX. Aínda que a volta ao uso do galego na escrita tras os “Séculos Escuros”, propiamente, xa se producira na prosa, nos debates ideolóxicos e no nacente xornalismo, o seu primeiro asentamento literario dáse no campo da lírica, que, malia as dificultades, produce figuras da talla de Rosalía de Castro, Curros Enríquez ou Eduardo Pondal. O encarreiramento da prosa literaria, posterior no tempo e asemade en valores cualitativos, dáse no terreo da literatura realista, imperante no século, nalgúns casos con toques de romanticismo ao xeito de Walter Scott, de naturalismo so a influencia de Zola, de historicismo e de patriotismo reivindicador; mais sobre todo con base costumista e ruralista.

En consecuencia, é entendíbel que as primeiras obras de narrativa de ficción carezan de verdadeiro valor literario, residindo o seu mérito en seren as obras inaugurais. Un bo exemplo é a novela Campaña da Caprecórneca (1898), de Luís Otero Pimentel, de temática onírica e paranormal. Con todo, atopamos outros casos de máis mérito espallados en obras de Heraclio Pérez Placer e de Francisco Álvarez de Nóvoa.

Salvando estes inicios tímidos, e partindo dos comezos do século XX, podemos facer unha listaxe dos autores máis destacados que cultivaron nalgunha medida o xénero fantástico en obras de cualidade. Serían:

Ramón Cabanillas (1876-1959), autor de Na noite estrelecida, un extenso poema en verso culto sobre o asunto da Materia de Bretaña, que ambienta na Galiza con afán europeizante. O tema artúrico aparecerá posteriormente en moitos autores galegos.

Vicente Risco (1884-1963), que publicou contos de raíz popular como “O lobo da xente” e “A trabe de ouro e a trabe de alcatrán”, e da súa propia fantasía como “Do caso que lle aconteceu ao doutor Alveiros”, situado no mundo de ultratumbra e cargado de humor macabro.

Afonso Daniel R. Castelao (1886-1950), artista polifacético e político senlleiro, cultiva tamén o relato de ultratumba con carácter satírico en “Un ollo de vidro. Memorias dun esquelete”.

Ramón Otero Pedrayo (1888-1976), quizais o autor máis realista da chamada Xerazón Nós (úsase o termo “literatura realista” en oposición a “literatura de ficción”, pasando por alto que se trata dunha simplificación máis que discutíbel), adentrouse así mesmo nos eidos da ultratumba no relato “O purgatorio de don Ramiro”.

Rafael Dieste (1899-1981) é autor de Dos arquivos do trasno, relatos de diverso carácter contados con técnicas da narración oral, nalgúns dos cales atopamos a presenza do fantástico. O conto “O neno suicida” coincide na trama co relato “O curioso caso de Benjamin Button”, de F.Scott Fitzgerald, publicado catro anos antes. En “Once mil novecentos vinte e seis” trata o tema da crioxeniación.

Álvaro Cunqueiro (1911-1981) quizais sexa o autor máis destacábel no ámbito que tratamos, tanto pola cantidade de obras que se poden considerar como pola súa alta cualidade. Títulos como Merlín e familia, que parte do tema artúrico para despregar unha fantasía extraordinaria, As crónicas do sochantre, que se interna polos vieiros da ultratumba, Se o vello Sinbad volvese ás illas, que prolonga as viaxes míticas do personaxe de As mil e unha noites, ou como a triloxía de raigame popular formada por Escola de menciñeiros, Xente de aquí e acolá e Os outros feirantes, comunmente catalogadas como de realismo máxico, que mesturan o fantástico co real e cotián dun xeito natural co exercicio dunha protentosa imaxinación a partir do coñecemento da paisanaxe e idiosincrasia galegas.

Ánxel Fole (1903-1986), mestre da narrativa breve de carácter popular e da técnica do suspense, mestura nos seus relatos realistas o humor, o medo e o fantástico, en títulos como Á lus do candil, Terra brava ou Historias que ninguén cre.

Eduardo Blanco Amor (1897-1979), un escritor esencialmente realista, toca algúns eleméntos do fantástico en Os biosbardos.

Xosé Luís Méndez Ferrín (1938) é sen dúbida o escritor galego máis importante hoxe. A súa vasta obra nace coa Nova Narrativa Galega dos anos 60 e percorre en profundidade as temáticas do existencialismo, o drama psicolóxico, a alegoría política e o mundo do fantástico cunha poderosa mitoloxía propia. Tocantes a este xénero podemos salientar os seus libros Retorno a Tagen Ata, fantasía épica de trasfondo político, Amor de Artur, Arnoia, Arnoia e Arraianos.

Ademais de Méndez Ferrín, outros autores xurdidos ao abeiro da Nova Narrativa Galega aproximáronse ao fantástico en diversa medida; así, Carlos Casares en Os escuros soños de Clío, Gonzalo Rodríguez Mourullo ou Xoán Casal.

Todas as obras das que falamos foron escritas orixinariamente en lingua galega. Para unha crónica máis extensa habería que incluír outros libros de autores galegos que, porén, foron escritos en español, tales como practicamente todo Ramón Mª del Valle Inclán, Wenceslao Fernández Flórez e o seu El bosque animado, algunhas obras en castelán de Álvaro Cunqueiro, todo Camilo José Cela, fantástico el, mais a súa literatura pouco, ou Torrente Ballester, autor por exemplo da extraordinaria La saga/fuga de J.B.

Méndez Ferrín xa nos sitúa no tempo actual, no que atopamos un sistema literario máis moderno e desenvolvido, e unha xeira de autores que fan frecuentes aproximacións ao fantástico. Cabe remarcar que na maioría dos casos este achegamento se dá na literatura chamada “xuvenil” e, madía leva, na “infantil”.

Amentamos algúns nomes das xeracións de máis idade:

Suso de Toro publica as novelas xuvenís Morgún e A sombra cazadora.

Manuel Rivas, a súa poética alegoría histórica En salvaxe compaña.

Ramón Caride escribe Soños eléctricos, un dos títulos importantes da ficción científica en galego, así como o ciclo de novelas xuvenís protagonizados polos irmáns Sheila e Said que comeza con Perigo vexetal.

Agustín Fernández Paz toca adoito o tema fantástico na súa extensa obra, con títulos como As flores radiactivas, O centro do labirinto, Desde unha estrela distante, Malos tempos para os pantasmas, O tesouro do dragón Smaug

Elena Gallego Abad, creadora da serie Dragall sobre o mito dun suposto dragón galego.

A risco de parecer inmodesto, voume incluír eu mesmo na listaxe cos títulos Ceiba de Luz e, sobre todo, Atl, distopía ambientada nunha Atlántida futurista.

Entre as xeracións máis novas:

Conchi Regueiro, con obra xuvenil como Un marciano neste mundo e O tesouro das ánimas.

Roque Cameselle é autor da fantasía histórica Bieito Dubidoso.

Tomás González Ahola cultiva o fantástico de insiración lovecraftiana con tonalidades paródicas en Galiza Mutante, poder popular.

Fernando Cimadevila é o creador da triloxía de fantasía xuvenil O mundo secreto de Basilius Hoffman.

Xosé Duncan publicou As crónicas de Bran, fantasía épica de inspiración celta.

Outros nomes dunha longa listaxe son Vanesa Santiago, Rodrigo Vizcaíno, Ariza Piñeiro, Jorge Emilio Bóveda, Roberto A. Rodrigues, Anna R. Figueiredo…

Cabe remarcar que a maioría destes autores/as desenvolven as súas obras ao abeiro da editorial Urco e da revista e editora Contos Estraños, que eles mesmos consideran o celme do que gustan chamar “xeración estraña”.

Para unha síntese das temáticas e caracteres que dominan nas súas producións, anotariamos a fantasía épica, o asunto do terror cósmico, o mito celtista, os mundos feéricos e sobrenaturais, a viaxe do heroe, as razas máxicas, a ficción retrofuturista e a novela steampunk. De xeito máis explícito ou menos explícito, pairan sobre todos eles as alongadas sombras tanto de E.A. Poe como de H.P. Lovecraft.

2. Actividade e dinamismo arredor da literatura de ficción

Situados xa no tempo actual, podemos intentar agora unha análise en canto á actividade xeral no campo das producións de ficción, máis alá da escrita e publicción de libros.

O traballo editorial.

No sistema literario-editorial galego, o xénero fantástico sempre estivo espallado en distintas editoriais, en moitos casos ligado á literatura infanto-xuvenil.

As distintas editoras galegas asumiron a publicación de narrativa fantástica dentro da creación literaria global, mais sen prever ningún tipo de diferenciación en coleccións específicas. Puido máis a urxencia da creación dun corpus literario ben poboado que a dotación de canles para o cultivo de áreas concretas que puidesen crear afección entre públicos determinados. Nin sequera xéneros tan marcados como a novela policial, o relato erótico ou a ficción científica atoparon apenas coleccións que as acollesen como tales, agás contados experimentos que sobreviviron pouco tempo.

A primeira aposta consistente neste eido foi Urco editora, nada en 2007, que tomou como modelo outros proxectos españois como Valdemar ou La Factoría de Ideas. Durante anos, Urco promoveu e facilitou a publicación de materiais de ficción nas súas diversas variantes, dando saída a autores/as novos ou ofertando os seus espazos a outros consagrados mais desexosos de singularizar as súas creacións no eido adecuado.

Porén, nos últimos anos, e dentro dunha adaptación realista ao mercado para manter a viabilidade comercial da empresa, Urco comezou a diluír o carácter fantástico do seu catálogo abranguendo outros xéneros, especialmente o infantil, e agora mesmo as súas novidades anuais dentro do fantástico non chegan ao 50%. 

Outro dos referentes da literatura fantástica en Galiza é a editora Contos Estraños, nada en 2011 na contorna precisamente de Urco. De carácter case voluntarista, funcionou sempre ás arroutadas, e nunha época mesmo pasou a ser unha simple colección máis de Urco Editora. Na actualidade Contos Estraños está constituída como Asociación Cultural sen Ánimo de Lucro, e segue a publicar a súa revista homónima, inspirada nos pulp americanos, que funciona como canteira de autores do xénero.

Eventos, festivais, etc.

En canto á actividade participativa de autores e lectores, pódese mencionar como iniciativa interesante o Premio Antón Risco de Literatura Fantástica, convocado por un consorcio de entidades lideradas pola Fundación Vicente Risco (consorcio do que participou Urco Editora até finais de 2017), e que convocou xa a súa cuarta edición. O interesante deste premio para o público portugués é que está aberto a todo o ámbito lusófono, e o feito de que agora a participación se realice vía email facilita que concorran autores do Brasil, os Azores, Cabo Verde…

Asemade, tamén na contorna de Urco, tratou de coller voo hai uns anos a iniciativa denominada Nova Fantasía Galega, con xuntanzas que, se ben non prosperaron, crearon un xermolo de xente nova arredor do cultivo da prosa de ficción.

Ligada así mesmo á fundación Vicente Risco, organízanse cada ano da vila de Allariz (Ourense) unhas xornadas de convivencia que xiran sempre arredor da figura de certo personaxe histórico coñecido como Romasanta, que alá na primeira metade do século XIX foi preso acusado de varios asasinatos e ao que se atribuíu ser vítima de licantropía; unha vida escura sobre a que xiran numerosas incógnitas e que fornece temas abondos para o debate psicolóxico, sociolóxico, histórico e literario.

Apoios dos estamentos e institucións públicas.

A Xunta de Galicia outorga principalmente dous tipos de apoios públicos ao mundo da edición en xeral (cabería falar dos apoios privados, mais non o faremos en atención á “hipercorrección política”):

1/ Subvencións de tradución, para que as editoras poidan pagar dignamente os tradutores e así se poida publicar literatura doutras linguas. Un exemplo dos logros conseguidos con estas axudas é a publicación das obras (case)completas de H.P. Lovecraft por parte de Urco, ou O señor dos aneis de Tolkien en Xerais.

2/ Subvencións para a dotación de bibliotecas. Até non hai moito constituía un terreo incontrolado no que as editoras manifestaban ter impreso un determinado número de exemplares de tal obra e a Xunta mercaba, sen criterio ningún sen necesidade de aportar facturas nin outro documento, o 10% da tiraxe declarada; con isto xa se poden calcular as manobras das editoriais por conseguir grandes anacos do pastel. A seguir, os libros subvencionados ían parar a unha nave xigantesca en certo polígono industrial onde ficaban abandonados ao po e o tempo. Na actualidade, o sistema racionalizouse un pouco: a Xunta outorga un diñeiro, mais ben escaso, ás bibliotecas que o solicitan, e son os bibliotecarios os que, a través dunha plataforma na que os editores anuncian as súas novidades, van mercando os libros que lles interesan. O novo sistema achégase aos modelos de libre-mercado, mais por parte das editoras conseguiuse que houbese un cupo mínimo para o teatro, o ensaio e a poesía, por exemplo. Polo demais, as bibliotecas mercan principalmente libro infanto-xuvenil, en consonancia coa demanda que emana dos centros educativos, da publicidade nas redes e, virtualmente, das producións das “figuras” do momento, o cal non ten por que ser necesariamente o mellor da literatura (nin drasticamente o peor).

Non é fácil facer unha comparación coa situación noutras comunidades autónomas españolas pola escasez de datos concretos. Temos claro que en comparación coas outras comunidades históricas, Cataluña e Euskadi, a galega é a peor a anos luz; e non só no tema da literatura de ficción, nin sequera só da literatura: o tratamento que recibe a propia lingua galega por parte da actual Xunta roza a indignidade e o escandaloso por negativo; e nestes asuntos sobran os datos, pois a constatación é global.

O comprador potencial de literatura en galego sempre foi de corte militante e para as editoras especializadas, como as de literatura fantástica, custa moito arrastrar lectores “non comprometidos”, afeitos a consumir libros, banda deseñada etc. en español a prezos máis competitivos ca os nosos. Porén, non debemos esquecer que a situación da literatura fantástica en particular non é boa en ningures. Nos últimos anos, a nivel estatal, fecharon La Factoría de Ideas, Agec e outros proxectos máis pequenos. Minotauro deixou de convocar o seu consolidadísimo premio de literatura fantástica e semella que todo vai esmorecendo; agás polos best-seller tipo Harry Potter, Xogo de Tronos, etc., que máis que supoñer un pulo para o fantástico e para a literatura constitúen un atranco de dimensións considerábeis (sería para analizar noutra xeira).

3. Algunhas notas finais sobre a situación actual do fantástico na Galiza

A apreciación xeral é que a literatura fantástica é relativamente estanca, cun público reducido mais fiel e entregado. Obviamente, isto non é exclusivo da literatura galega, nin do tempo actual; pódese dicir que sempre foi así. O único que muda a corrente arriba ou abaixo son as modas (por exemplo, a invasiva temática dos zombies), en moitos casos traídas pola influencia da televisión e as redes, que atraen lectores “externos” ao xénero de maneira efémera.

Un grave problema para a literatura en galego, non só para a de ficción, é que o noso “sistemiña” sempre estivo inserto no “sistema español”, así que custou moito arrastrar uns poucos lectores afeitos ao español de cara ao galego. O consumo aumentou un bocado debido ás lecturas recomendadas do ensino, aínda que iso non constitúe unha economía real e sólida para as editoriais, senón máis ben unha mostra da nosa debilidade como literatura e como país. Tamén hai que contar coa semente dese cancro do que adoecemos agora chamado “hipercorrección política”, que inflúe subrepticiamente nas temáticas e nas linguaxes.

Un signo a favor da vixencia do fantástico pode ser que editoras de máis longo percorrido que Urco ou Contos Estraños comezaron a facer unha aposta máis forte polo xénero, como é o caso de Galaxia, que “fichou” varios autores da canteira de Contos, como Xosé Duncan, Andrea Barreira ou Vanesa Santiago. Non é un indicador de que o fantástico estea en crecemento, máis ben unha manobra para chegar a públicos que poden considerar rendíbeis e, de camiño, eliminar competencia. Non obstante estas consideracións, non hai dúbida de que, fronte á situación de baleiro ou indefinición de hai dez ou vinte anos, hoxe existe unha oferta máis ou menos ampla de novela e relato curto, unha revista de xénero e mais un premio.

4. Recomendación dalgún libro relacionado co fantástico na Galiza

A modo de colofón, e malia as dificultades dunha elección tan drástica, permítaseme sinalar dous libros, un pola parte “histórica” e outro pola “moderna”.

Pola parte “histórica”, quedaría coa “Antoloxía da literatura fantástica en lingua galega”, editada por Galaxia (1998) so a coordinación de Antón Risco, un conxunto de vinte e cinco relatos de quince autores que é hoxe algo así como a pequena biblia dos “fantasistas” (esa deliciosa palabra coa que se chamaban uns aos outros os membros do círculo de Lovecraft).

Da parte “moderna”, pola súa significación como xermolo, quedaría con “Contos Estraños, volume 0: Amañeceres Estraños”, o primeiro volume da revista de Contos, no que, ben como editores, ben como autores, participaron, sendo case todos uns descoñecidos os uns para os outros, case todo o núcleo duro da “xeración estraña”.

Despedida

Só queda, pola banda do autor da ponencia, unha despedida agarimosa para todas as persoas que se acheguen a este texto, coas miñas máis doídas desculpas por non poder participar fisicamente no Fórum Fantástico de Lisboa como estaba programado e a esperanza de podelo remediar noutra ocasión, mais o desexo de que o evento sexa un éxito, como non!, fantástico.

Muito obrigado.

Anúncios

Prémio Adamastor 2018

O Fórum Fantástico prepara-se para atribuir em 2018 os Prémios Adamastor, reservados para obras de cariz fantástico ou de ficção científica.

O regulamento já está disponível e este ano as votações processam-se em duas partes:

1 – Nomeação, através da internet, onde as pessoas poderão escolher 6 obras que gostassem de ver na competição

2 – Votação, a ocorrer presencialmente no Fórum Fantástico, onde cada pessoa poderá dizer quais as suas obras favoritas das nomeadas.

São 5 as categorias, sendo que a única que não será escolhida pelo público é a de Personalidade Fantástica, a atribuir a alguém que se destaque na promoção do fantástico e ficção científica.

E já agora, as obras publicadas pela Imaginauta elegíveis em cada categoria são:

– Prémio Adamastor de Ficção Fantástica em Conto (que também inclui noveletas)

Crazy Equóides – João Barreiros

Crazy Equóides

Os contos no Comandante Serralves – Expansão

Comandante Serralves - Expansão

  • O entrelaçamento electroquântico de que são feitas as lendas – Rui Bastos
  • Visita de Médico – Fernando Queirós
  • Pesadelo a 40 anos luz – Ricardo Dias

Os contos da colecção Barbante

  • Lídia Cunha – Temo que te tenham encontrado
  • Verum (versão inglesa) – Mário de Seabra Coelho
  • O Farol Intergaláctico – João Pedro Oliveira
  • O Jogo – Carmo Cardoso & José Machado

Vota AQUI

Convidados It’s Alive 2018

Já conhecem os convidados para o It’s Alive 2018?

Todos eles ligados ao terror ou à literatura, nas suas mais variadas formas e expressões. Os participantes terão de aproveitar bem o tempo e aprender o máximo com cada um deles, pois ao toque de campaínha é preciso mudar de cadeiras e conhecer um novo mestre.

António Monteiro
Image result for antónio monteiro sustos às sextas
Professor da Universidade Lusíada e organizador do “Sustos às Sextas”, um evento que explora o terror sobrenatural em todas as expressões artísticas que possa imaginar. Um dos responsáveis pela antologia de BD Sobressaltos.

João  Morales

Jornalista, crítico literário, programador de diversos festivais, dinamizador de debates em torno dos livros, muito se podia dizer deste que já foi o director da revista Os Meus Livros.

Luis Mata Henriques
luis.png
Programador do motelx, organizador de quizzes, criador do canal “Mau Perder” (antigo senta-te e joga).

Tiago Cruz
A imagem pode conter: 2 pessoas, pessoas a sorrir
Escritor de terror, autor do álbum de BD SINtra e participante no Histórias do Outro Mundo, ilustrado por Inês Garcia. Perto do Palácio da Mitra, onde será o  It’s Alive, na Biblioteca de Marvila poderão ver uma exposição desta obra.

Para nos presentear com poesia, convidámos:

Miguel Antunes

42503873_1822342324552545_416142838758113280_n.jpg

Nasceu programador, mas só como fachada.
Canta nas loucas noites Lisboetas, participa nas slams de poesia.
Ruge pelas ruas, outras vezes pelos bares.
Escreve nos tempos livres, sobre mundos outros, e este também.

Pedro Adrega

pedro.png

Pedro adrega (aka Ala Crime), natural de Lisboa.

Frequentou o curso de Engenharia Física na Faculdade de Ciências de Lisboa.Contribuiu com poemas em várias revistas da editora e associação “Abismo Humano” e participação nos eventos da mesma “Snow Black” com o projecto poético musical ” Until the Horizon Gone. Convidado para as “Noites de Poesia Clandestina” em vários eventos. Participou no evento Festival do Silêncio com o grupo “Santiago Project” como percussionista e poeta. Coorganizador e participante de “Poetry Jam Sessions”,”Noites de Poesia Livre” e organizador e participante no evento “Sic Lvceat Lvx”,com o seu projecto poético-musical.Foi também Percussionista no grupo “Slap Hand to Hand”.

Fórum Fantástico 2018

42563724_1808885625833166_6575473747673743360_o.jpg

 

Já saiu o programa do Fórum Fantástico (12, 13 e 14 de Outubro na
Biblioteca Orlando Ribeiro) , e como habitual, a editora Imaginauta irá estar presente:

Sexta-feira (12 Outubro)
17:45 – Lisboa Oculta – Guia Turístico
Lançamento do novo livro da Imaginauta com apresentação por Anísio Franco

Para além disso, podem contar com a nossa já tradicional banca de livros que, para além das nossas edições, também terá livros da Urco, uma editora galega com quem temos amizade e que decidimos dar a conhecer ao público em geral.

Iremos também ter disponível o título da colecção Barbante mais recente: A Caveira de Deus, de Nuno Ferreira

Contacto - Palácio Baldaya - 07 de abril de 2018 -59.jpg

Lisboa Oculta – Guia Turistico

A Editora Imaginauta tem o prazer de anunciar que no próximo Fórum Fantástico, a acontecer de dia 12 a 14 de Outubro na Biblioteca Orlando Ribeiro em Telheiras, iremos lançar o nosso mais recente livro: Lisboa Oculta – Guia Turístico.

Lisboa Oculta - Guia Turístico

Já todos os turistas sabem o que devem visitar em Lisboa, mas saberão eles o que não devem visitar?
No Guia Turístico – Lisboa Oculta (publicação bi-lingue em Português e Inglês) poderás encontrar as histórias 13 atracções de Lisboetas até agora ocultas.
Jantares secretos, Institutos paranormais, estátuas falantes, sereias e sons divinos, tudo isto e muito mais nesta edição ricamente ilustrada pelos Credo Quia Absurdum.

Este é um livro bastante especial e, de certa forma, complexo de fazer. Entre a chamada aos autores, selecção de textos, edição, traduçãoilustração passou-se mais de um ano, mas finalmente poderemos mostrar ao mundo o fruto do nosso trabalho.

Neste volume poderão encontrar entradas escritas por:

Ana Cristina Luz
Anton Stark
David Camarinha
Diana Pinguicha
Francisco Jose
Inês Montenegro
João Barreiros
João Ventura
Nuno Ferreira

Autores estes que arriscaram sair da zona de conforto e criar obras de ficção que não as usuais, onde as personagens são de pedra, cal e tempo, num formato que nada se aproxima do típico conto ou romance.

O Destino Chama

See the source image(http://faterpg.de/downloads/)

Gostas de inventar aventuras? Gostas de RPGs? Nos estamos a procura de escritores de cenarios para FATE, no mesmo mundo do Pouso Forcado (que por sua vez é no mesmo mundo do Comandante Serralves).

Queremos abrir este universo a mais contribuições, receber novos conceitos que irão tornar-se canónicos,  criar novas personagens e aventuras, aumentar a disponibilidade de contéudos de FATE em português e promover a criação de histórias em geral.

Queres saber mais? Contacta-nos através de correio@imaginauta.net

Não conheces o Pouso Forcado? E um cenário de FATE inserido no mundo do Comandante Serralves criado por Jean da Silva e Rafael Weber e ilustrado por Priscila Santos.

11701312_10152843922226761_914549255_o (1)

Nele poderás viver uma aventura através de um bando de contrabandistas que, a meio de uma missão para o impiedoso Barão, se vê apanhado no meio do conflito entre a Aliança e as forças rebeldes de Calisto. Numa corrida contra o tempo, terão de sobreviver, forjar alianças, fazer escolhas difíceis.

Faz download grátis AQUI (muito brevemente)

 

 

 

As regras básicas de FATE core estão disponíveis gratuitamente (ou com um donativo para a Evil Hat) em inglês AQUI. O pdf tem cerca de 300 páginas, mas grande parte delas são como construir um jogo, só uma pequena parte são como o jogar.

A Imaginauta fez um pequeno documento em português com as principais regras de FATE core, essenciais para jogar o Pouso Forçado, que não demora mais de 10 minutos a ler, mostrando o quão simples e acessível é o jogo. Outra explicação muito boa, pode ser encontrada aqui.

ceu estrelado-03-03 (1)

 

 

Regulamento Prémio Ataegina 2019

cartaz premio ataegina - CópiaRegulamento

Prémio Ataegina – Concurso Nacional de Contos de Ficção Especulativa – 2ª Edição

1) O Prémio Ataegina tem por objectivo incentivar a produção de obras originais de escritores de nacionalidade portuguesa e destina-se a premiar uma obra inédita de ficção especulativa (termo que inclui géneros como fantasia, ficção científica, terror e weird) na área de conto escrita em português.

2) Poderão candidatar-se todos os autores singulares, maiores de idade e de nacionalidade portuguesa. Membros do júri e da organização do concurso e respectivas famílias não poderão concorrer.

3) Cada autor só poderá concorrer com uma obra.

4) As obras concorrentes serão entregues por email para correio@imaginauta.net. As obras deverão ser entregues em formato .doc, .docx, ou .odt . O texto estará em tamanho 12, com o tipo de letra Times New Roman ou similar, espaçamento entre linhas 1.5. Número máximo de palavras é 5 000, não havendo limite inferior. No corpo do email deverá estar explícito o título do conto, o nome do autor e modo de contacto. No documento do conto, apenas constará, como identificação, o título.

5) Serão admitidas a concurso todas as candidaturas que obedeçam ao formato exigido no ponto 4 e que sejam enviadas até 28 de Fevereiro de 2019.

6) O valor monetário do prémio é de 50€ (cinquenta euros) a entregar na forma de cartão oferta.

7) O júri será constítuído por, pelo menos, três jurados, sendo um deles representante da Imaginauta, outro representante da Editorial Divergência e outro representante do Sci-Fi Lx.

8) O júri delibera com total independência e em plena liberdade de critério, por maioria dos votos dos seus membros. O júri atribuirá o prémio à obra concorrente que considerar de melhor mérito literário. Haverá um único premiado e da decisão do júri não há recurso.

9) Se as obras concorrentes não apresentarem a qualidade exigida, o prémio poderá não ser atribuido.

10) O conto vencedor poderá ser editado ou co-editado pela Imaginauta e Divergência, numa tiragem determinada por estas. Nesse caso, o autor receberá 10% de royalties (na totalidade ou a dividir pelos restantes autores, se os houver) sobre o preço de capa de cada exemplar vendido.

11) O autor da obra premiada cede à Imaginauta e à Divergência o direito exclusivo de a explorar comercialmente na Europa, durante um período de dois anos após a atribuição do prémio. Este direito inclui a tradução ou cedência para tradução para qualquer língua. Este direito não inclui adaptações a outros formatos (e.g. cinema, teatro, banda-desenhada). Após estes dois anos: os direitos revertem para o autor, sendo que a Divergência e a Imaginauta manterão o direito de fazer reimpressões do conto e/ou utilizá-lo em futuras antologias e/ou edições de qualquer uma das duas editoras; a atribuição da exploração da obra por terceiros estará dependente da autorização do autor.

12) No caso da exploração da obra ser realizada por terceiros, incluindo sob a forma de traduções, o autor receberá 80% do lucro que a Imaginauta e a Divergência venha a receber a esse título.

13) Todas as questões omissas ou dúvida de interpretação serão decididas pelos representantes da Editorial Divergência, Imaginauta e Sci-Fi Lx.

14) A candidatura ao Prémio Ataegina pressupõe a aceitação do presente regulamento.

Versão 23 Julho 2018